Leuk dat het kan, maar daar zit ik niet op te wachten

Technologisch gezien kunnen we nu ontzettend veel. Wie begin twintigste eeuw had gezegd dat binnen honderd jaar een mens op de maan zou lopen werd voor gek verklaard. Inmiddels is het al weer veertig jaar sinds de eerste mens op de maan is geweest.

Ook niet voor te stellen aan het begin van de twintigste eeuw was het Internet. Het Internet heeft zich sinds de jaren negentig sterk ontwikkeld. Het Internet wordt steeds vaker gebruikt om bestaande media als radio, TV en kranten aan te vullen of zelfs te vervangen.

Maar zijn al deze ontwikkelingen nou allemaal even wenselijk? Mensen die mij al langer kennen, zullen de volgende uitspraak van mij inmiddels ook kennen: Leuk dat het kan, maar daar zit ik niet op te wachten.

Neem nou eens het bericht Techniek onderzocht om voedingsinfo op gsm te lezen dat op 3 juli te lezen was op de nieuwspagina nu.nl. In dit bericht oppert Herman Koëter van de Orange House Partnership om voedingsinformatie van allerlei producten te tonen op de mobiele telefoon. Als een klant in de winkel voedingsinformatie van een potje pindakaas wil krijgen hoeft hij niet het etiket te lezen, maar moet hij zijn mobieltje richten op de streepjescode van het potje. Vervolgens verschijnt de voedingsinformatie op zijn mobieltje.

Het is leuk dat dit technisch mogelijk is, maar wie zit hier nou op te wachten? Veel consumenten doen slechs eens per week boodschappen. Ze kopen dan altijd hetzelfde merk pindakaas, frisdrank, melk enzovoort. Ze gaan echt niet iedere week de voedingsinformatie van deze producten bekijken op hun mobieltje.

Naast tonen van productinformatie stelt Koëter ook voor dat voor mensen met overgewicht een “rood alarm” krijgen voor slechte producten. Dit is echter een onpraktisch idee. Binnen een gezin is het meestal dezelfde persoon die de boodschappen doet voor het gehele gezin. Het mobieltje kan moeilijk bepalen voor welk gezinslid het potje pindakaas bedoeld is en of pindakaas ongezond is voor dat gezinslid. En geeft het systeem ook een alarm als iemand in het gezin allergisch is voor pinda’s?

Mensen die echt op hun voeding moeten letten vanwege een dieet verdiepen zich in de materie. Dit doen ze niet in de winkel, maar thuis. Verder doen ze dat niet met hun mobieltje maar met boeken of webpagina’s. Er zijn al talloze boeken en webpagina’s beschikbaar met gedetailleerde voedingsinformatie van alle producten. Dus de mensen op wie het nieuwe systeem gericht is kunnen prima uit de voeten met de huidige informatiebronnen.

Tot slot vrees ik dat een dergelijk complex systeem zeer duur is om te ontwikkelen. Ten eerste zijn er techinsche uitdagingen om een mobieltje een streepjescode te laten lezen en informatie op te laten zoeken op Internet. Ten tweede zal het een gigantische klus zijn om alle voedselproducenten ter wereld hun etiketinformatie digitaal te laten aanleveren.

Het moge duidelijk zijn dat het voorgestelde systeem moeilijk en duur is om te realiseren. Verder is het een technologische oplossing voor een probleem dat al opgelost is met eenvoudigere middelen. Voor mij geldt dus: leuk dat het kan, maar daar zit ik niet op te wachten.